می بارمت تا همیشه باشی .... با بمانی ...

بگذار تازه تر از قبل بنویسم ...

حالا باور کرده ام

حتی اگر دستان گرمت همدم دستهای بی پناه من باشد

حتی اگر نفس های مهربانت  هم نفس شبهای  بی قراری ام شود

حتی اگر  حضورت شبهای مرا به  امیدواری  بودنت بکشاند

حتی اگر  نیازت باحضور خودت پاسخ داده شود

حتی اگر  بغض بی کسی هایم باوجودت و در آغوش خودت باران شود وببارد

حتی اگر باشی و تمنای ماندنت باشد

 باز هم دل من ...  در اشک هایش  باور کردو فهمید که تنهاست ..

دل من در ناباوری  نبودنت  گریه کرد و بارید...

 تجربه ی بودنت  را در نبودنت و تجربه نبودنت را در بودنت  احساس کردم...

 تو یگانه حسی هستی که همواره هستی .... و تو ... توی احساس من ...

عشق من است که د رابعاد وجودم ... در تارو پود تنم ... د ررگهایم و در 

لابلای شبهای  بی کسی ام  د رجریان است

عشق من ... در زندگی من هستی .. چه باشی چه نباشی ..